ausbluten

[ˈaʊ̯sˌbluːtn̩]Werkwoord

Definities

doodbloeden- zo lang bloed verliezen tot er geen meer aanwezig is

so lange Blut verlieren, bis keins mehr vorhanden ist

„Ich hängte das Kaninchen in den Pflaumenbaum, um es ausbluten zu lassen.“

"Ik hing het konijn in de pruimenboom om het te laten doodbloeden."

stoppen met bloeden- ophouden bloed te verliezen

aufhören Blut zu verlieren

Die Schnittwunde hat ausgeblutet.

De snijwond is gestopt met bloeden.

leegbloeden- hoge financiële verliezen lijden

hohe finanzielle Verluste erleiden