ausfliegen

[ˈaʊ̯sˌfliːɡŋ̍]Werkwoord

Definities

evacueren- met een vliegtuig buiten het land brengen (uit een ander land ophalen)

mit einem Flugzeug außer Landes bringen ( aus einem anderen Land abholen)

Die Flugzeuge waren ausnahmslos in den Krisengebieten im Einsatz, um die Verletzten in die großen Krankenhäuser ausfliegen zu können.

De vliegtuigen waren stuk voor stuk in de crisisgebieden in actie om de gewonden naar de grote ziekenhuizen te kunnen evacueren.

Die Deutschen sind an Bord einer Chartermaschine aus Wuhan ausgeflogen worden.

De Duitsers zijn aan boord van een chartervliegtuig uit Wuhan geëvacueerd.

uitvliegen- het nest, het thuis (vliegend) verlaten

das Nest, das Heim (fliegend) verlassen

„Diese Tochter hatte auch schon verschiedene Jobs gemacht, viele davon abgebrochen und zu Hause das Ausfliegen immer wieder verschoben.“

„Deze dochter had ook al verschillende banen gehad, er vele afgebroken en thuis het uitvliegen steeds weer uitgesteld.“

Ich hatte schon tags vorher eine oder zwei Meisen ausfliegen gesehen.

Ik had de dag ervoor al een of twee mezen zien uitvliegen.

weggaan- een korte plezierreis, een uitstapje, maken

Antoniemen