auskotzen

[ˈaʊ̯sˌkɔt͡sn̩]Werkwoord

Definities

uitbraken- iets door te braken weer uit de maag naar buiten brengen

etwas durch Kotzen wieder aus dem Magen hervorbringen

„Die Wut schmeckt nach Kotze, Beckett würde sagen, man muß sie auskotzen und dann das Ausgekotzte auskotzen, bis der Geschmack richtig ist. “

„De woede smaakt naar kots, Beckett zou zeggen, men moet haar uitbraken en dan het uitgebraakte uitbraken tot de smaak goed is. “

leegbraken- zijn maag door te braken volledig legen

seinen Magen durch Kotzen völlig entleeren

gal spuwen- zich bitterlijk over iets beklagen

sich bitterlich über etwas beklagen

„Ein Bürgerverein hatte zu einer Versammlung geladen, damit sich "die Leute mal richtig auskotzen können", wie der Vorsitzende Rolf Karling sagte.“

„Een burgervereniging had tot een vergadering uitgenodigd, opdat "de mensen eens flink hun gal kunnen spuwen", zoals voorzitter Rolf Karling zei.“

Synoniemen