ausrotten

[ˈaʊ̯sˌʁɔtn̩]Werkwoord(etw.^Akk ~)

Definities

uitroeien- volledig vernietigen of verwijderen, zodat zij niet meer natuurlijk voorkomt; alle vertegenwoordigers van een soort vernietigen

vollständig vernichten oder beseitigen, so dass sie nicht mehr natürlich vorkommt; alle Vertreter einer Art vernichten

Einige Tierarten hat der Mensch schon durch zu starke Bejagung ausgerottet.

Enkele diersoorten heeft de mens al door te sterke bejaging uitgeroeid.

Seltsam auch, dass Vogelliebhaber, die für ihren gefiederten Freund nur das Beste wollen, unbeabsichtigt in die Evolution eingreifen und am Ende womöglich, aus lauter Liebe, eine Vogelart ausrotten.

Vreemd ook dat vogelliefhebbers, die voor hun gevederde vriend alleen het beste willen, onbedoeld in de evolutie ingrijpen en uiteindelijk mogelijk, uit louter liefde, een vogelsoort uitroeien.

uitbannen- met inzet doen verdwijnen

mit Engagement zum Verschwinden bringen

Klippstein hat das Team neu motiviert und ist schon sehr weit mit der Pflege der Gäste und Serviceabläufe. Alle Nachlässigkeiten der Vergangenheit hat er natürlich noch nicht ausrotten können.

Klippstein heeft het team opnieuw gemotiveerd en is al heel ver met de zorg voor de gasten en de serviceprocessen. Alle nalatigheden van het verleden heeft hij natuurlijk nog niet kunnen uitbannen.

Sprachwächter, die das Fluchen ausrotten wollen, jagen einer Utopie nach.

Taalwachters die het vloeken willen uitbannen, jagen een utopie na.