auswerfen

[ˈaʊ̯sˌvɛʁfn̩]Werkwoord(etw.^Akk ~)

Definities

uitwerpen- het gericht bewegen van een voorwerp met een bepaald doel naar een verder gelegen plaats door de lucht, naar buiten slingeren

zielgerichtetes Bewegen eines Gegenstandes zu einem bestimmten Zweck an eine entferntere Stelle durch die Luft, nach außen schleudern

Wirf mal den Ball aus.

Gooi de bal eens uit.

ophoesten- door de mond als sputum uitstoten, uitslijmen, uitspugen, ontslijmen

durch den Mund als Auswurf ausstoßen, ausschleimen, ausspucken, entschleimen

Der Patient kam nicht zur Ruhe, weil er die ganze Nacht über Bronchialschleim auswarf.

De patiënt kwam niet tot rust, omdat hij de hele nacht bronchialslijm ophoestte.

uitspitten- los materiaal ophopen; scheppend naar buiten slingeren, naar buiten werpen

loses Material anhäufen; schaufelnd herausschleudern, herauswerfen

Der Bausand ist so auszuwerfen, dass er auch leicht wieder aufgenommen werden kann.

Het bouwzand moet zo worden uitgespit dat het ook gemakkelijk weer kan worden opgenomen.

uitgeven- voor uitgifte vaststellen, bepalen

zur Ausgabe festsetzen, bestimmen