begegnen

[bəˈɡeːɡnən]Werkwoord(jdm./etw.^Dat ~)

Definities

ontmoeten- iemand, meestal min of meer toevallig, ontmoeten

jemanden, meist eher zufällig, treffen

Ich begegnete ihr zum ersten Mal auf meinem Weg nach Hause von der Bibliothek.

Ik ontmoette haar voor het eerst op mijn weg naar huis van de bibliotheek.

Und was, wenn ich ihm im Bus begegne?

En wat als ik hem in de bus ontmoet?

tegemoettreden- met iets omgaan, tegemoet treden

mit etwas umgehen, entgegentreten

„Der verinnerlichte Bergsportler begegnet dem Berg mit Respekt vor der Großartigkeit der Natur.“

„De innerlijke bergsporter treedt de berg tegemoet met respect voor de grootsheid van de natuur.“

Ich weiß gar nicht, wie ich diesen Anschuldigungen begegnen soll.

Ik weet helemaal niet hoe ik deze beschuldigingen tegemoet moet treden.