beichten

[ˈbaɪ̯çtn̩]Werkwoord(etw.^Akk ~)

Definities

biechten- zijn zonden en vergrijpen aan een geestelijke vertellen; zijn zonden belijden

seine Sünden und Vergehen einem Geistlichen erzählen; seine Sünden bekennen

Das letzte Mal habe ich vor zwei Monaten gebeichtet.

De laatste keer heb ik twee maanden geleden gebiecht.

opbiechten- iemand van zelfveroorzaakte, meestal slechte daden verslag doen

jemandem von selbstverschuldeten, meist schlechten Taten berichten

„Ich muss dir was beichten: Ich war der Verursacher des Autounfalls!“

„Ik moet je iets opbiechten: ik was de veroorzaker van het auto-ongeluk!″

Synoniemen