beifallen

[ˈbaɪ̯ˌfalən]Werkwoord

Definities

bijvallen- iets instemmends zeggen

etwas zustimmend sagen

Das sehe ich auch so, da kann ich Ihnen nur beifallen.

Dat zie ik ook zo, daarin kan ik u alleen maar bijvallen.

„Die erstaunliche geistige Frische des greisen Pfarrers hätte es mir nie beifallen lassen, daß ich einen Achtziger vor mir hatte.“

“De verbazingwekkende geestelijke frisheid van de bejaarde pastoor zou mij nooit hebben doen denken dat ik een tachtiger voor mij had.”

invallen- plotseling op een gedachte komen, in de zin komen

plötzlich auf einen Gedanken kommen, in den Sinn kommen

Antoniemen