benennen

[bəˈnɛnən]Werkwoord(etw.^Akk ~)

Definities

benoemen- iets een naam geven

etwas einen Namen geben

Sie benannten den Neugeborenen nach dem Urgroßvater Alois.

Zij noemden de pasgeborene naar overgrootvader Alois.

Wenn ein Forscher eine neue Tier- oder Pflanzenart entdeckt, darf er sie auch nach sich selbst benennen.

Wanneer een onderzoeker een nieuwe dier- of plantensoort ontdekt, mag hij haar ook naar zichzelf noemen.

noemen- bij de naam noemen; de (juiste) naam van iets zeggen

beim Namen nennen; den (richtigen) Namen von etwas sagen

Der Lehrer zeigte auf die Pflanzen der Wiese und die Schüler mussten sie benennen.

De leraar wees de planten van de weide aan en de leerlingen moesten ze benoemen.

Mit aktueller Forschung können britische Schüler wenig bis nichts anfangen und kaum einen lebenden Wissenschaftler korrekt benennen.

Met actueel onderzoek kunnen Britse leerlingen weinig tot niets aanvangen en nauwelijks een levende wetenschapper correct noemen.

aanstellen- iemand aanstellen; bij name noemen

jemanden ernennen; namhaft machen