berlinerisch

[bɛʁˈliːnəʁɪʃ]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

Berlijns- op de Duitse hoofdstad Berlijn betrekking hebbend

auf die deutsche Hauptstadt Berlin bezogen

Kennst Du ein gutes berlinerisches Restaurant?

Ken je een goed Berlijns restaurant?

Berlijns dialectisch- op het daar gesproken dialect, het Berlijns, betrekking hebbend

auf den dort gesprochenen Dialekt, das Berlinisch bezogen

So mancher aus der Provinz fühlt sich toll, weil er berlinerisch spricht.

menigeen uit de provincie voelt zich geweldig omdat hij Berlijns dialectisch spreekt.

„Trommel-Meier und Knecht Stolten traten näher und grinsten Kurt Marenke an, der ostpreußisch, berlinerisch, sächsisch und thüringisch durcheinandersprach, wie es die Zeiten so mit sich gebracht hatten.“

„Trommel-Meier en knecht Stolten traden naderbij en grijnsden Kurt Marenke aan, die Oost-Pruisisch, Berlijns dialectisch, Saksisch en Thürings door elkaar sprak, zoals de tijden met zich hadden meegebracht.“

Synoniemen

berlinisch