bestäuben

[bəˈʃtɔɪ̯bn̩]Werkwoord(etw.^Akk ~)

Definities

bestuiven- bevruchten, doordat bloemstuifmeel (stuifmeel) op de vrouwelijke bloem komt

befruchten, indem Blütenpollen (Blütenstaub) auf die weibliche Blüte kommen

Obstbäume bedürfen der Bestäubung durch Insekten, sie tragen nur, wenn die Blüten bestäubt worden sind.

Fruitbomen behoeven bestuiving door insecten, zij dragen alleen als de bloemen bestoven zijn.

bepoederen- met een poederachtige stof dun, fijnverdeeld bedekken

mit einem pulverartigen Stoff dünn, feinverteilt belegen

Die noch warmen Küchlein werden mit Puderzucker bestäubt.

De nog warme koekjes worden met poedersuiker bepoederd.