beuteln

[ˈbɔɪ̯tl̩n]Werkwoord

Definities

zeven- zeven

sieben

schudden- schudden

schütteln

uitzakken- plooien werpen

Falten werfen

Die Hose beutelt an den Knien.

De broek zakt uit bij de knieën.

bestelen- iemand zijn geld afnemen

jemandem sein Geld abnehmen

Gritsch beutelt ihn aus, und als Schubart beim letzten Gulden angelangt ist, ist Gritsch mit seinem Gepäck verschwunden!

Gritsch plukt hem helemaal kaal, en toen Schubart bij de laatste gulden was aangekomen, was Gritsch met zijn bagage verdwenen!

hevig schudden- schudden; iemand in een moeilijke situatie brengen (gebruik meestal in het passief: geteisterd worden)

schütteln; jemandem eine schwierige Situation bereiten (Gebrauch meist im Passiv: gebeutelt werden)