bloß

[bloːs]Bijvoeglijk naamwoord/Partikel

Definities

bloot- zonder kleding, zonder omhulsel, zonder bescherming

ohne Bekleidung, ohne Hülle, ohne Schutz

Mit bloßen Füßen lief sie durch den Schlamm.

Met blote voeten liep ze door de modder.

Das Baby hatte sich bloß gestrampelt.

De baby had zich bloot getrappeld.

louter- zonder al het andere, aanvullende, niets anders dan het genoemde

ohne alles andere, Ergänzende, nichts Weiteres als das Bezeichnete

Auf einen bloßen Brief würde ich nicht reagieren.

Op een loutere brief zou ik niet reageren.

Mir wurde schon beim bloßen Anblick ganz mulmig.

Al bij het loutere aanzien werd ik onpasselijk.

toch- versterkende betekenis/nuance, signaleert dringendheid/emotionele betrokkenheid

verstärkende Bedeutung/Nuance, signalisiert Dringlichkeit/emotionale Beteiligung

Hör bloß auf!

Hou toch op!

Synoniemen