brach

[bʁaːx]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

braak- met betrekking tot bodemoppervlakken ongebruikt, leeg

(in Bezug auf Bodenflächen) ungenutzt, leer

„Bleiche, abgezehrte Gesichter, verlotterte Hütten, leere Viehställe, brache Felder: das war das Bild der Provinz in jenen Tagen.“

„Bleke, uitgeteerde gezichten, verwaarloosde hutten, lege veestallen, braakliggende akkers: dat was het beeld van de provincie in die dagen.“

Een Duits woord dat je nog niet snapt? 🌱