brachliegen

[ˈbʁaːxˌliːɡn̩]Werkwoord

Definities

braakliggen- rusten, niet bewerkt of besteld worden

ruhen, nicht bearbeitet/bestellt werden

Der Ackerboden erholt sich, wenn er brachliegen kann.

De akkergrond herstelt zich wanneer hij braak kan liggen.

onbenut blijven- niet bebouwd zijn; ongebruikt zijn

nicht bebaut sein; ungenutzt sein

Steigende Bodenpreise können dazu führen, dass Baugrundstücke brachliegen.

Stijgende grondprijzen kunnen ertoe leiden dat bouwpercelen onbenut blijven.

Wenn die Produktionskapazität nicht ausgelastet ist, liegen wichtige Potentiale brach.

Wanneer de productiecapaciteit niet wordt benut, blijven belangrijke potentialen onbenut.

Antoniemen