brummen

[ˈbʁʊmən]Werkwoord

Definities

ronken- een lang, diep (vibrerend) geluid maken

ein langes, tiefes (vibrierendes) Geräusch machen

Mein alter Teddybär brummte, wenn man ihn umdrehte.

Mijn oude teddybeer ronkte als je hem omdraaide.

Die dicke Stubenfliege brummte die ganze Nacht durchs Zimmer.

De dikke kamer vlieg zoemde de hele nacht door de kamer.

brommen- met diepe stem (onduidelijk) spreken of zingen

(undeutlich) mit tiefer Stimme sprechen oder singen

Im Schulchor brummen die Jungen leise vor sich hin.

In het schoolkoor brommen de jongens zachtjes voor zich uit.

mopperen- onduidelijk zijn ontevredenheid uiten

undeutlich seine Unzufriedenheit äußern

Der Vater brummte nur ein „meinetwegen“ beim Hinausgehen.

De vader bromde bij het naar buiten gaan slechts een “wat mij betreft”.

zitten