diejenige

[ˈdiːˌjeːˌnɪɡə]Determinator

Definities

diegene- nominatief enkelvoud vrouwelijk van het aanwijzend voornaamwoord derjenige

Nominativ Singular Feminin des Demonstrativpronomens derjenige

„Während dieses Gesprächs stand diejenige, von welcher die Rede war, am Fenster und hatte der fortrollenden Kutsche nachgesehen“.

"Tijdens dit gesprek stond diegene over wie gesproken werd bij het raam en had de wegrollende koets nagekeken".

degene- accusatief enkelvoud vrouwelijk van het aanwijzend voornaamwoord derjenige

Akkusativ Singular Feminin des Demonstrativpronomens derjenige

„"Ich würde damit", erwiderte ich, "diejenige Periode des Wachstums bezeichnen, wo der Charakter, der diesem oder jenem Geschöpf eigentümlich ist, vollkommen ausgeprägt erscheint."“

""Daarmee", antwoordde ik, "zou ik die periode van de groei aanduiden waarin het karakter dat eigen is aan het ene of andere schepsel volledig uitgeprägt verschijnt.""

Synoniemen

die