distinktiv

[dɪstɪŋkˈtiːf]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

onderscheidend- onderscheidend

unterscheidend

Die Sachverhalte sind nicht wirklch vergleichbar, da sie jeweils wesentliche distinktive Merkmale aufweisen.

De feiten zijn niet werkelijk vergelijkbaar, omdat zij telkens wezenlijke onderscheidende kenmerken vertonen.

distinctief- eigenschap van fonemen of fonologische kenmerken om de betekenis van woorden in minimale paren te onderscheiden

Eigenschaft von Phonemen oder phonologischen Merkmalen, die Bedeutung von Wörtern in Minimalpaaren zu unterscheiden

„…dagegen fragt die Phonologie nur nach den Lautmerkmalen, die die Oppositionen tragen; diese nennt man distinktive Merkmale.“

“...daarentegen vraagt de fonologie alleen naar de klankkenmerken die de opposities dragen; deze noemt men distinctieve kenmerken.”

„Beide Konsonanten unterscheidet hier nur eine distinktive Qualität voneinander: oral versus nasal.“

“Beide medeklinkers onderscheiden zich hier slechts door één distinctieve kwaliteit van elkaar: oraal versus nasaal.”

Antoniemen