dulden

[ˈdʊldn̩]Werkwoord(etw.^Akk ~, etw.^Dat ~)

Definities

dulden- instemmen met een toestand of een gedrag wanneer men zich in de positie bevindt om dit te kunnen verhinderen

mit einem Zustand oder einem Verhalten einverstanden sein, wenn man sich in der Position befindet es unterbinden zu können

Sie duldete seine Anwesenheit, solange er ihr Geschenke machte.

Zij duldde zijn aanwezigheid, zolang hij haar geschenken gaf.

„Wir werden angehalten, passiv zu sein, zu dulden. Wir werden zu Opfern erzogen.“

„Wij worden ertoe aangezet passief te zijn, te dulden. Wij worden tot slachtoffers opgevoed.“

Antoniemen