dumpf

[dʊmp͡f]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

doof- gedempt klinkend, met weinig boventonen

gedämpft klingend, mit wenigen Obertönen

Von der Straße drangen dumpfe Laute ins Zimmer.

Van de straat drongen doffe geluiden de kamer binnen.

muf- naar bedorven lucht, naar muf, schimmel ruikend

nach abgestandener Luft, nach Muff, Moder riechend

Die Decke fühlte sich klamm an und roch etwas dumpf.

Het plafond voelde klam aan en rook wat muf.

afgestompt- zonder deelneming aan het uiterlijke gebeuren, zonder enig gevoel; afgestompt

ohne Anteilnahme am äußeren Geschehen, ohne jedes Gefühl; abgestumpft

Der Gefangene saß in dumpfem Hirnbrüten da.

De gevangene zat afgestompt te piekeren.

vaag- niet duidelijk uitgesproken, slechts onduidelijk naar voren tredend

nicht deutlich ausgeprägt, nur undeutlich hervortretend

Synoniemen

Antoniemen