einknicken

[ˈaɪ̯nˌknɪkn̩]Werkwoord

Definities

knikken- een scherpkantige deuk (knik) krijgen; een buiging in een gewricht krijgen

eine scharfkantige Delle (Knick) kriegen; eine Beugung in einem Gelenk bekommen

Vorsicht! Nichts auf diesen Karton hier stellen, die Eier darin knicken sonst ein.

Voorzichtig! Niets op deze kartonnen doos hier zetten, anders knikken de eieren erin.

Da sind mir einfach die Beine eingeknickt!

Mijn benen zakten gewoon door!

omknikken- iets ombuigen of buigen en zo een knik veroorzaken

etwas umbiegen oder biegen und so einen Knick verursachen

Du musst die Pappe an dem Falz einknicken und dann sanft umbiegen.

Je moet het karton bij de vouw omknikken en dan voorzichtig ombuigen.

zwichten- in zijn vaste houding toegeeflijk worden

in seiner festen Haltung nachgiebig werden

Der momentane Wunsch, nicht als Unmensch dazustehen, ist so stark, dass der Einkäufer einknickt und die Klausel wider besseres Wissen unterschreibt.

De momentane wens om niet als een onmens over te komen, is zo sterk dat de inkoper zwicht en de clausule tegen beter weten in ondertekent.