enden

[ˈɛndn̩]Werkwoord

Definities

eindigen- ophouden, aan het einde zijn, ten einde komen

aufhören, am Ende sein, zu Ende kommen

Der Tag endet mit einem großen Feuerwerk.

De dag eindigt met een groot vuurwerk.

„Jenseits der linken Leitplanke endet hier Georgiens Hoheitsgebiet.“

„Voorbij de linker vangrail eindigt hier het grondgebied van Georgië.”

omkomen- zijn leven verliezen

sein Leben verlieren

Er endete als Verbrecher.

Hij kwam aan zijn einde als misdadiger.

„Die Verstorbenen endeten in jenen gewaltigen Hochmooren, die sich vor 2000 Jahren im germanischen Hinterland an der Nordseeküste erstreckten.“

„De overledenen kwamen om in die geweldige hoogvenen die zich 2000 jaar geleden in het Germaanse achterland aan de Noordzeekust uitstrekten.”

eindigen op- taalkunde: aan het einde van een taaleenheid voorkomen

Linguistik: am Ende einer Spracheinheit vorkommen

Das Wort „Bad“ ([baːt]) endet auf einen stimmlosen Konsonanten.

Synoniemen

Antoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)