entweichen

[ɛntˈvaɪ̯çn̩]Werkwoord(etw.^Dat ~)

Definities

ontsnappen- uit een gesloten systeem naar buiten treden

aus einem geschlossenen System austreten

„So entstehen Risse, durch die mit herkömmlichen Methoden nicht förderbares Erdgas entweichen kann.“

„Zo ontstaan scheuren waardoor met conventionele methoden niet winbaar aardgas kan ontsnappen."

ontvluchten- zich aan toezicht, hoede, gevangenschap onttrekken

sich aus der Aufsicht, Obhut, Gefangenschaft entfernen

„Seine Aktivitäten brachten ihm nach dem Ersten Weltkrieg eine Gefängnisstrafe und nach dem Zweiten Weltkrieg die Todesstrafe ein, letzterer entwich er durch eine Flucht in die Niederlande.“

„Zijn activiteiten leverden hem na de Eerste Wereldoorlog een gevangenisstraf en na de Tweede Wereldoorlog de doodstraf op, aan die laatste ontkwam hij door een vlucht naar Nederland."