er

[ˈvas‿ɐ]Voornaamwoord

Definities

hij- persoonlijk voornaamwoord 3e persoon enkelvoud, dat een eerder gebruikte nominale frase in het masculinum (persoon, dier, zaak of abstractum) vervangt of bij ontbrekend of ver verwijderd antecedent naar een persoon van mannelijk natuurlijk geslacht verwijst

Personalpronomen 3. Person Neutrum Singular, welches eine zuvor benutzte Nominalphrase im Maskulinum (Person, Tier, Sache oder Abstraktum) ersetzt oder bei fehlendem oder weit entferntem Bezugswort auf eine Person männlichen natürlichen Geschlechts verweist

‚Schau mal, da hinten. Ist er nicht süß?‘, sagte sie. ‚Ja‘, antwortete ihre Freundin, ‚eine angenehme Erscheinung.‘

‘Kijk eens, daarachter. Is hij niet schattig?’, zei ze. ‘Ja’, antwoordde haar vriendin, ‘een aangename verschijning.’

Der weibliche Häftling entkam den Gefängniswärtern, weil er eine gute Gelegenheit nutzen konnte. Aber die Polizei fing die Frau schnell wieder ein.

De vrouwelijke gevangene ontsnapte aan de gevangenisbewaarders, omdat hij een goede gelegenheid kon benutten. Maar de politie pakte de vrouw snel weer op.

Synoniemen

der

Antoniemen

sie