ergreifen

[ɛɐ̯ˈɡʁaɪ̯fn̩]Werkwoord(etw.^Akk ~)

Definities

vastgrijpen- met de handen aanraken, vasthouden, naar iets grijpen

mit den Händen anfassen, festhalten, nach etwas greifen

Plötzlich ergreift er meinen Arm.

Plotseling grijpt hij mijn arm vast.

Blinde müssen sich die Welt ergreifen.

Blinden moeten zich de wereld tastend eigen maken.

arresteren- iemand gevangennemen, aanhouden

jemanden gefangen nehmen, festnehmen

Die Polizei ergriff den Dieb am selben Tag.

De politie hield de dief nog dezelfde dag aan.

Nach einigen Tagen wurde der Täter gefunden und ergriffen.

Na enkele dagen werd de dader gevonden en gearresteerd.

ontroeren- iemand innerlijk opwinden, raken; door een bepaald gevoel, een zekere gewaarwording vervuld raken

jemanden innerlich erregen, bewegen; von einem bestimmten Gefühl, einer gewissen Empfindung erfüllt werden

Plötzlich ergriff sie ein Gefühl der Panik.