erobern

[ɛɐ̯ˈʔoːbɐn]Werkwoord(etw.^Akk ~)

Definities

veroveren- een vreemd land in een oorlog op de vijand veroveren en onder eigen heerschappij brengen

ein fremdes Land in einem Krieg dem Feind wegnehmen und unter die eigene Herrschaft bringen

Eingeschworene Kampfgemeinschaft, deren Recht und Aufgabe sollte es sein, dem deutschen Volk im „natürlichen“ Daseinskampf der Völker den nötigen „Lebensraum“ zu erobern.

Trouwe strijdgemeenschap, wier recht en taak het moest zijn voor het Duitse volk in de natuurlijke bestaansstrijd der volkeren de nodige levensruimte te veroveren.

winnen- iemand anders voor zichzelf gunstig stemmen, innemen, winnen

jemand anderen für sich selbst günstig stimmen, einnehmen, gewinnen

„Lächeln von süßsauer bis jovial eroberte die Gesichter.“

„een glimlach van zuurzoet tot joviaal veroverde de gezichten.˅