erzeigen

[ɛɐ̯ˈt͡saɪ̯ɡn̩]Werkwoord

Definities

betuigen- tegenover een persoon iets tot uitdrukking brengen

gegenüber einer Person etwas zum Ausdruck bringen

„Er weiß da nun nicht, wie er der Feenfrau seinen Dank erzeigen soll.“

“Hij weet nu niet hoe hij de feeënvrouw zijn dank moet betuigen.”

„Eben um deswillen heißt es in der Ritterordnung und der Rhön Werraischen Ritter Pflicht, daß sie dem verordneten Hauptmann und Räthen gebührenden Respect, Ehre und Liebe erzeigen sollen.“ (1779)

“Juist daarom heet het in de ridderorde en de plicht van de Rhön-Werra-ridderschap dat zij de aangestelde hoofdman en raden passend respect, eer en liefde moeten betuigen.” (1779)

uiten- aan zijn instelling, zijn gevoel uitdrukking geven

seiner Einstellung, seinem Gefühl Ausdruck verleihen

„Brandis habe Wala als Anerkennung seiner Tapferkeit das Leben zugesichert, wofür sich die Eidgenossen damit dankbar erzeigt hätten, daß sie den gefangenen Sohn des Freiherrn herausgaben.“

“Brandis zou Wala als erkenning voor zijn dapperheid het leven hebben toegezegd, waarvoor de eedgenoten zich dankbaar zouden hebben getoond doordat zij de gevangen zoon van de vrijheer vrijlieten.”

zich tonen- zichbaar worden, tevoorschijn komen

sich herausstellen, sichtbar werden

Antoniemen

verhehlen

versagen