feige

[ˈfaɪ̯ɡə]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

laf- zonder moed, zich door angst voor gevaar laten leiden

ohne Mut, sich von Angst vor Gefahr leiten lassen

Er hat sich feige vor der Auseinandersetzung gedrückt.

Hij heeft zich laf aan de confrontatie onttrokken.

„Und dieser feige Verräter spuckte sofort alles aus, was er wußte, ohne die geringste Kleinigkeit auszulassen.“

„En deze laffe verrader spuugde meteen alles uit wat hij wist, zonder het geringste detail weg te laten.“

achterbaks- gemeen, achterbaks

gemein, hinterhältig

Synoniemen

Antoniemen