gutwillig

[ˈɡuːtˌvɪlɪç]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

welwillend- van goede wil; goede wil tonend; zonder moeilijkheden te veroorzaken

guten Willens; guten Willen zeigend; ohne Schwierigkeiten zu bereiten

„Wer gefahrenträchtige Ereignisse auf sich zutreiben läßt, wird sich bestenfalls als ein gutwilliger, an der Aufgabe wachsender, wohl kaum aber als ein sehr kompetenter Krisenmanager in der akuten Situation erweisen.“

„Wie gevaarlijke gebeurtenissen op zich af laat komen, zal zich in de acute situatie op zijn best als een welwillende, aan de opgave groeiende, maar nauwelijks als een zeer competente crisismanager tonen.“

Er folgte ihr gutwillig.

Hij volgde haar welwillend.

goedgezind- iemand vriendelijk gezind, geen kwade bedoelingen tegen hem koesterend

jemandem freundlich gesinnt, keine bösen Absichten gegen ihn verfolgend

Synoniemen

wohlgesinnt

Antoniemen

böswillig