hörig

[ˈhøːʁɪç]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

horig- aan grond/landerijen gebonden en daardoor afhankelijk van de landheer en tot afdrachten verplicht

an Land/Ländereien gebunden und deshalb abhängig vom Grundherren und zu Abgaben verpflichtet

Im ganzen Mittelalter gab es neben den hörigen Bauern auch persönlich freie Pachtbauern.

In de hele middeleeuwen waren er naast de horige boeren ook persoonlijk vrije pachtboeren.

„1805 hat er Österreich und Russland besiegt … die deutschen und italienischen Staaten sich hörig gemacht“

„In 1805 heeft hij Oostenrijk en Rusland verslagen … de Duitse en Italiaanse staten zich horig gemaakt“

onderworpen- sterk gebonden tot willoze onderwerping

stark gebunden bis zur willenlosen Unterwerfung

Sie ist diesem Scharlatan von Oberpriester hörig und überweist jeden Cent an seine Organisation.

Zij is aan die charlatan van een hogepriester onderworpen en maakt elke cent aan zijn organisatie over.

„Sie war ihm hörig. Sex, seine Nähe, seine Weisheiten, seine Kommandos. Stefanie folgte ihm wie ein Hund.“

„Zij was hem onderworpen. Seks, zijn nabijheid, zijn wijsheden, zijn bevelen. Stefanie volgde hem als een hond.“

seksueel afhankelijk