herausfordern

[hɛˈʁaʊ̯sˌfɔʁdɐn]Werkwoord

Definities

uitlokken- door zijn gedrag provoceren

durch sein Verhalten provozieren

Sein gesamtes künstlerisches Schaffen war darauf angelegt, Widerspruch herauszufordern.

Zijn hele artistieke werk was erop gericht tegenspraak uit te lokken.

uitdagen- een persoon oproepen om zich met iemand te meten, een houder van een positie, een ambt of een titel de strijd aanzeggen om diens positie over te nemen

eine Person auffordern, sich mit einem/jemandem zu messen, einem Inhaber einer Position, eines Amtes oder Titels den Kampf ansagen, um dessen Position zu übernehmen

Sie hat sicher gehört, dass ich sie zu einer Partie Schach herausfordern möchte, und hat es mit der Angst zu tun bekommen.

Ze heeft vast gehoord dat ik haar voor een partijtje schaken wil uitdagen, en is bang geworden.

Majors will im Herbst den Vereinspräsidenten herausfordern. Er will es noch mal wissen.

Majors wil in het najaar de clubvoorzitter uitdagen. Hij wil het nog een keer proberen.

beproeven- veel van iemand vergen, hem tot zijn grenzen brengen

jemandem viel abverlangen, ihn an seine Grenzen bringen

Ich brauche eine neue Aufgabe, die mich herausfordert.

Ik heb een nieuwe taak nodig die mij uitdaagt.

Antoniemen

ignorieren

langweilen