herumblödeln

[hɛˈʁʊmˌbløːdl̩n]Werkwoord

Definities

klooien- voortdurend (op kinderachtige wijze) grappen maken, kattenkwaad uithalen

andauernd (in kindischer Weise) scherzen, Unfug treiben

„Als sie ihren Jüngeren ermahnte, er solle aufhören herumzublödeln, antwortete dieser, dass es nicht seine Schuld sei, sondern die seines Hirns.“

„Toen ze haar jongere vermaande dat hij moest ophouden met klooien, antwoordde deze dat het niet zijn schuld was, maar die van zijn hersenen.“

Synoniemen