herumschreien

[hɛˈʁʊmˌʃʁaɪ̯ən]Werkwoord

Definities

rondschreeuwen- met luide stem (ook agressief/beschuldigend) praten (schreeuwen), waarbij men zich niet speciaal tot een persoon richt

mit lauter Stimme (auch aggressiv/anklagend) reden (schreien), wobei man sich nicht speziell an eine Person wendet

Es nützt gar nichts, wenn du hier herumschreist, dadurch werden die Möbelpacker auch nicht schneller.

Het helpt helemaal niets als je hier staat rond te schreeuwen, daardoor worden de verhuizers ook niet sneller.

Wieso müssen die Kinder eigentlich den ganzen Tag herumschreien? Können die nicht auch mal leise sein?

Waarom moeten de kinderen eigenlijk de hele dag rondschreeuwen? Kunnen ze ook niet eens stil zijn?

Antoniemen