hochkriegen

[ˈhoːxˌkʁiːɡn̩]Werkwoord

Definities

omhoogkrijgen- ervoor zorgen dat iets naar boven komt; iets naar boven kunnen tillen

es schaffen, dass etwas nach oben gelangt; etwas nach oben heben können

Eigentlich sind diese massiven Eichentruhen für den Flur im dritten Stock vorgesehen, aber ich weiß nicht, wie ich sie hochkriegen soll.

Eigenlijk zijn deze massieve eiken kisten bedoeld voor de gang op de derde verdieping, maar ik weet niet hoe ik ze omhoog moet krijgen.

Leonhard kriegte irgendwann nicht mal mehr seinen Kaffeebecher hoch.

Leonhard kreeg op een gegeven moment zelfs zijn koffiebeker niet meer omhoog.

een erectie krijgen- een erectie krijgen (kunnen krijgen)

eine Erektion bekommen (können)

Wenn du mich jetzt unter Druck setzt, kriege ich bestimmt keinen hoch.

Als je me nu onder druk zet, krijg ik zeker geen erectie.

„Wieso konnte er ausgerechnet bei mir keinen hochkriegen?“

„Waarom kon hij uitgerekend bij mij geen erectie krijgen?“