infertil

[ˌɪnfɛʁˈtiːl]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

onvruchtbaar- onbekwaam tot verwekking of voortplanting, niet vruchtbaar

zur Zeugung oder Fortpflanzung unfähig, nicht fruchtbar

"Auch eine Röntgenbestrahlung zur Therapie von Hodenkrebs macht die meisten Männer infertil."

"Ook een röntgenbestraling ter therapie van teelbalkanker maakt de meeste mannen onvruchtbaar."

infertil- niet in staat een zwangerschap uit te dragen

nicht imstande, eine Schwangerschaft auszutragen

Die Wunschmutter hat keine befruchtungsfähigen Eizellen, ist aber in der Lage, den Embryo auszutragen, das heißt, sie ist nicht infertil.

De wensmoeder heeft geen bevruchtbare eicellen, maar is wel in staat het embryo uit te dragen, dat wil zeggen, zij is niet infertil.

Die weibliche Pubertätsentwicklung bleibt aus, d.h. die Mädchen sind amenorrhoisch und infertil.

De vrouwelijke puberteitsontwikkeling blijft uit, d.w.z. de meisjes zijn amenorroïsch en infertil.

Synoniemen

Antoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)