jagen

[ˈjaːɡn̩]Werkwoord(jdn./etw.^Akk ~)

Definities

jagen- jacht uitoefenen, een dier achtervolgen en doden

Jagd ausüben, Tier verfolgen und erlegen

Allgemein verbreitet ist die Vorstellung, dass Indianer vorwiegend Büffel gejagt hätten.

algemeen verbreid is de voorstelling dat indianen vooral op bizons jaagden.

(zu veraltet "jug") Es jug ein Jäger Wild und Schwein/bei der Nacht bei Mondenschein.

(bij verouderd "joeg") er joeg een jager wild en zwijn / bij nacht bij maneschijn.

achtervolgen- een mens achtervolgen

einen Menschen verfolgen

Der Bankräuber wurde drei Stunden von der Polizei gejagt, bevor er aufgab.

de bankrover werd drie uur lang door de politie achtervolgd voordat hij het opgaf.

razen- zich snel voortbewegen

sich schnell fortbewegen

Mit seinem neuen Sportwagen jagt er über die Autobahn.

met zijn nieuwe sportwagen raast hij over de autosnelweg.

Synoniemen