kantig

[ˈkantɪç]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

hoekig- van (scherpe) kanten voorzien, aan kanten herinnerend

mit (scharfen) Kanten versehen, an Kanten erinnernd

Er ist ein langer Kerl mit kantigen Schultern.

Hij is een lange kerel met hoekige schouders.

Als Zuckerdose fungierte ein kantiges Gefäß mit kleinen Füßchen.

Als suikerpot diende een hoekig vaatje met kleine pootjes.

schokkerig- afgehakt, niet vloeiend en vlot

abgehackt, nicht fließend und flüssig

Mit kantigen Schritten näherte er sich dem Becken.

Met schokkerige passen naderde hij het bekken.

Antoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)