katapultieren

[katapʊlˈtiːʁən]Werkwoord

Definities

katapulteren- een projectiel met een katapult afschieten; iets als een projectiel snel met hoge snelheid afvuren

ein Geschoss mit einem Katapult schießen; etwas einem Geschoss ähnlich, schnell in hoher Geschwindigkeit abfeuern

Durch die Feder wird eine Kugel in die Höhe katapultiert.

Door de veer wordt een kogel omhoog gekatapulteerd.

Der Pilot wurde zusammen mit dem Sitz aus dem Flugzeug katapultiert.

De piloot werd samen met de stoel uit het vliegtuig gekatapulteerd.

lanceren- een plotselinge opgang bewerkstelligen

einen plötzlichen Aufschwung erzielen

„Mit seiner Nischenstrategie hat sich das Familienunternehmen in die Liga der am schnellsten wachsenden Fluglinien Europas katapultiert.“

„Met zijn nichestrategie heeft het familiebedrijf zich in de competitie van de snelst groeiende luchtvaartmaatschappijen van Europa gelanceerd.“

„So katapultierte der von den USA ausgerufene «Krieg gegen den Terrorismus» die Grenzregion zwischen Pakistan und Afghanistan ins Zentrum der weltpolitischen Aufmerksamkeit.“

„Zo lanceerde de door de VS uitgeroepen «oorlog tegen het terrorisme» de grensregio tussen Pakistan en Afghanistan in het middelpunt van de wereldpolitieke belangstelling.“