klinkern

[ˈklɪŋkɐn]Werkwoord

Definities

beklinkeren- een muur van platte bakstenen (klinkers) voorzien

eine Wand mit flachen Ziegeln (Klinkern) versehen

Wir haben das Haupthaus rot klinkern lassen.

Wij hebben het hoofdgebouw rood laten beklinkeren.

overnaads bouwen- een scheepswand uit rijen houten planken opbouwen

eine Schiffswand aus hölzernen Plankenreihen aufbauen

Die Wikinger klinkerten ihre Schiffe.

De Vikingen bouwden hun schepen overnaads.

sinteren- bij een (poederig) materiaal door hitte de dichtheid veranderen

bei einem (pulvrigen) Stoff durch Hitze die Dichte verändern

Einige Tone klinkern gut, sie werden vor dem eigentlichen Schmelzen dichter.

Sommige kleisoorten sinteren goed, zij worden voor het eigenlijke smelten dichter.

Specifiekere woorden (hyponiemen)