Kommissar

der

[kɔmɪˈsaːɐ̯]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Kommissare

Definities

regeringscommissaris- met volmachten uitgeruste regeringsvertegenwoordiger

mit Vollmachten ausgestatteter Regierungsbeauftragter

Ein Kommissar verwaltete vorübergehend das Gebiet.

Een regeringscommissaris bestuurde tijdelijk het gebied.

commissarisrang- dienstgraad bij de politie en enkele andere openbare diensten

Dienstgrad bei Polizei und einigen anderen öffentlichen Diensten

Als Auszeichnung für sein Fahndungserfolge erhielt er den Rang Kommissar.

Als onderscheiding voor zijn opsporingssuccessen kreeg hij de rang van commissaris.

commissaris- politieagent met de dienstgraad commissaris

Polizist mit dem Dienstgrad Kommissar

„Der Kommissar leerte das Glas in einem Zug.“

„De commissaris dronk het glas in één teug leeg.“

Im Kriminalroman entwickelte der Kommissar ausgefallene Theorien.

In de misdaadroman ontwikkelde de commissaris vergezochte theorieën.

Specifiekere woorden (hyponiemen)