kopfen

[ˈkɔp͡fn̩]Werkwoord

Definities

kroppen- een kogel, een krop vormen

eine Kugel (einen Kopf) ausbilden

Dieses Mal kopft mein Salat nicht. Woran liegt das?

Deze keer kropt mijn sla niet. Waaraan ligt dat?

onthoofden- de hals, het hoofd doorsnijden of afsnijden

den Hals (Kopf) durchschneiden/abschneiden

Gefangengenommene Feinde wurden gekopft oder gevierteilt.

Gevangengenomen vijanden werden onthoofd of gevierendeeld.

piekeren- ingespannen nadenken

angestrengt nachdenken

Diese Angelegenheit hat mich kopfen lassen.

Deze zaak heeft me doen piekeren.

Synoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)