krönen

[ˈkʁøːnən]Werkwoord(etw.^Akk ~)

Definities

kronen- een koning of keizer respectievelijk een koningin of keizerin de kroon opzetten en hem/haar in het kader van een (traditioneel geestelijke) ceremonie in zijn/haar ambt bevestigen

einem König oder Kaiser beziehungsweise einer Königin oder Kaiserin die Krone aufsetzen und ihn/sie im Rahmen einer (herkömmlich geistlichen) Zeremonie in seinem/ihrem Amt bestätigen

Karl der Große wurde im Jahr 800 zum Kaiser gekrönt.

Karel de Grote werd in het jaar 800 tot keizer gekroond.

bekronen- iets aan de bovenkant afsluiten, versieren

etwas oben abschließen, schmücken

Den beeindruckenden Turm krönt eine goldene Kuppel.

De indrukwekkende toren wordt bekroond door een gouden koepel.

„Als die neue Geheimdienstzentrale am nordwestlichen Stadtrand Moskaus 2006 eingeweiht wurde, landete Putin mit einem Hubschrauber auf einem Heliport, der das Dach des Hauptquartiers krönt.“

„Toen het nieuwe hoofdkwartier van de geheime dienst aan de noordwestelijke stadsrand van Moskou in 2006 werd ingewijd, landde Poetin met een helikopter op een heliplatform dat het dak van het hoofdkwartier bekroont.″

vervolmaken- iets tot een positief einde/hoogtepunt brengen

etwas zu einem positiven Abschluss/Höhepunkt bringen