nicht geneigt, einen Krieg zu beginnen oder fortzuführen; des Krieges überdrüssig
„Auch in Bayern war das Volk kriegsmüde, zur Kriegsmüdigkeit kam die Angst, daß italienische Truppen nach dem Zusammenbruch Österreichs in Bayern einmarschieren würden.“
“Ook in Beieren was het volk oorlogsmoe, bij de oorlogsmoeheid kwam de angst dat Italiaanse troepen na de ineenstorting van Oostenrijk Beieren zouden binnenmarcheren.”
„Kriegsmüde hat man immer zu sein, das heißt, nicht nachdem, sondern ehe man den Krieg begonnen hat.“
“Oorlogsmoe moet men altijd zijn, dat wil zeggen niet nadat, maar voordat men de oorlog is begonnen.”