letzte

[ˈlɛt͡stə]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

laatste- in een rij of reeks zich bevindend op de enige plaats zonder opvolger

in einer Reihe oder Folge auf dem einzigen Platz ohne Nachfolger sich befindend

Dem letzten Redner dankten die Zuhörer durch Beifall im Stehen.

De laatste spreker werd door de toehoorders met staande ovatie bedankt.

„Dort schrieb er in den letzten Lebensjahren sein Hauptwerk nieder.“

“Daar schreef hij in de laatste levensjaren zijn hoofdwerk neer.”

allerberoerdst- bijzonder slecht

besonders schlecht

Sein Vortrag war der letzte Unfug.

Zijn voordracht was de allerberoerdste onzin.

vorig- zojuist voorbijgegaan

gerade vergangen

Letzten Montag habe ich ihn getroffen.

Vorige maandag heb ik hem ontmoet.

Antoniemen