merkwürdig

[ˈmɛʁkˌvʏʁdɪç]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

vreemd- door afwijking van het gebruikelijke opvallend; verbazing, verwondering of juist licht wantrouwen wekkend

durch Abweichung vom Üblichen auffallend; Staunen, Verwunderung oder aber leises Misstrauen bewirkend

Heute verhält er sich merkwürdig.

Vandaag gedraagt hij zich vreemd.

Sie kamen unter merkwürdigen Umständen ums Leben.

Zij kwamen onder vreemde omstandigheden om het leven.

opmerkelijk- opvallend, het opmerken waardig, betekenisvol

auffallend, des Merkens würdig, bedeutsam

„Noch in seinem [Joseph I.] Todesjahre, 1711, kam durch den k. k. Stuckgießer Johann Achamer die merkwürdige große Josephinische Glocke bei St. Stephan zu Stande.“

“Nog in zijn [Jozef I.] sterfjaar 1711 kwam door de keizerlijke stukkenmaker Johann Achamer de opmerkelijke grote Josephijnse klok bij St. Stephan tot stand.”

Synoniemen