nachkommen

[ˈnaːxˌkɔmən]Werkwoord(jdm./etw.^Dat ~)

Definities

nakomen- iemand of iets na enige tijd volgen; enige tijd later achteraan komen; op iets (later) als consequentie volgen

jemandem, einer Sache nach einiger Zeit folgen; einige Zeit später hinterherkommen; auf etwas (später) als Konsequenz folgen

„Dann lässt sich von unseren jungen Leuten der eine seine Braut, der andere seine Eltern und Geschwister nachkommen.“

„Dan laat van onze jonge mensen de een zijn bruid, de ander zijn ouders en broers en zussen nakomen.“

„Wer mit ſeinem freien Willen gewiſſe Pflichten eingegangen iſt, hat, was nachkommt, nur ſich zuzuſchreiben und kein Recht, ſich zu beklagen.“

„Wie met zijn vrije wil zekere plichten is aangegaan, heeft wat daarna komt alleen aan zichzelf te wijten en geen recht om te klagen.“

achternalopen- zich achter iemand aan bewegen

sich hinter jemandem herbewegen

„Aber im Traum kam der Sägemüller ihr nach und berührte sie. Sie schrie.“

„Maar in de droom kwam de zaagmolenaar haar achterna en raakte haar aan. Zij schreeuwde.“

„Ich bin weggegangen, und er ist mir nicht einmal nachgekommen.“

„Ik ben weggegaan, en hij is mij niet eens achternagekomen.“

voldoen aan- overeenkomen met, vervullen wat een ander van iemand verlangt

dem entsprechen, das erfüllen, was ein anderer von einem verlangt

Synoniemen