obligat

[obliˈɡaːt]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

gebruikelijk- erbij horend

dazugehörig

Es war der obligate Ablauf einer derartigen Veranstaltung.

Het was het gebruikelijke verloop van een dergelijke bijeenkomst.

Neben jener ausnahmsweisen Rolle hat aber doch der Schatten auch eine weit wichtigere und obligatere Rolle in der nachalexandrinischen Kunst gespielt.

Naast die uitzonderlijke rol heeft de schaduw toch ook een veel belangrijkere en gebruikelijkere rol in de na-Alexandrijnse kunst gespeeld.

vast- telkens weer tegelijk gebeurend

immer wieder zugleich geschehend

Leider kam dann wieder die obligat ausschweifende Rede des Vorsitzenden.

Helaas kwam toen weer de vaste uitweidende rede van de voorzitter.

obligaat- als begeleidingsstem zelfstandig gevoerd en daarom niet weglaatbaar

als Begleitstimme selbstständig geführt und deshalb nicht weglassbar

Sonate für zwei Flöten und obligates Cembalo.

Sonate voor twee fluiten en obligaet klavecimbel.

Synoniemen

Antoniemen