poltern

[ˈpɔltɐn]Werkwoord

Definities

bonken- door gerommel of door tegen iets aan te stoten lawaai maken (luider dan rammelen, zachter dan donderen)

durch Rumpeln oder durch Stoßen gegen etwas zu lärmen (lauter als klappern, leiser als donnern)

Der Marder polterte im Dachboden ganz schön herum.

De marter heeft behoorlijk lopen bonken op zolder.

Es polterte im ganzen Haus, als der Stapel Kisten umfiel.

Het bonkte in het hele huis toen de stapel kisten omviel.

tieren- grof schelden

grob schimpfen

Bei der geringsten Unachtsamkeit poltert er sofort los.

Bij de geringste onoplettendheid begint hij meteen te tieren.

Noch in seiner Regierungserklärung im Januar 2015 polterte Linkspremier Alexis Tsipras gegen den "Ausverkauf" von Staatsvermögen.

Nog in zijn regeringsverklaring van januari 2015 tierde de linkse premier Alexis Tsipras tegen de „uitverkoop“ van staatsbezit.

polteravond vieren- polteravond vieren

Polterabend feiern

„Mitunter polterten mehr Gäste als zur Hochzeit geladen waren.“

Antoniemen