prickeln

[ˈpʁɪkl̩n]Werkwoord

Definities

prikkelen- een gevoel veroorzaken dat lijkt op kietelen, zacht prikken of zwakke naaldenprikken

ein Gefühl auslösen, dass dem Kitzeln, sanftem Pieksen oder schwachen Nadelstichen ähnelt

Ihre Füße prickeln vor Kälte und die Knie schlottern.

Haar voeten tintelen van de kou en de knieën knikken.

Die Eiskristalle prickeln auf der Haut.

De ijskristallen prikkelen op de huid.

opwinden- een gevoel van opwinding of opgewondenheid hebben of veroorzaken

ein Gefühl von Aufregung oder Erregung haben oder verursachen

Es hat schon etwas Prickelndes, wenn einem eine Professur angeboten wird.

Het heeft wel iets opwindends wanneer je een professoraat wordt aangeboden.

Es prickelt nicht mehr so wie früher, als wir noch nicht verheiratet waren.

Het tintelt niet meer zo als vroeger, toen we nog niet getrouwd waren.

bruisen- belletjes produceren, vooral die uit koolzuur, die aan het oppervlak openspatten

Bläschen produzieren, besonders solche aus Kohlensäure, die an der Oberfläche zerplatzen