prusten

[ˈpʁuːstn̩]Werkwoord

Definities

proesten- lucht duidelijk uit de neus stoten

Luft deutlich aus der Nase stoßen

„»Genau«, rief Sleser und prustete vor Zorn.“

„»Precies«, riep Sleser en proestte van woede.“

proestlachen- lucht uitstoten (zoals [1]) bij het lachen

Luft ausstoßen (wie [1]) bei Lachen

„Und [Herr Doktor Hoppe] war aufgeräumt, lärmend, faßte jeden an der Rockklappe, prustete jedem sein Haha ins Gesicht.“

„En [dokter Hoppe] was opgeruimd, luidruchtig, pakte iedereen bij de jaspand, proestlachte iedereen zijn haha in het gezicht.“